บทที่ 50

เวลาผ่านไปจนพระอาทิตย์ตกดิน และกลายเป็นยามราตรีที่มืดมิด

ซูเมิ่งเยียนจ้องมองหญิงสาวที่อยู่ในกระจกอย่างเงียบงัน นางไม่ได้แต่งหน้าจัดจนเกินไปนัก แต่ทว่าริมฝีปากของนางมีสีแดงขึ้นมาเล็กน้อย และมันทำให้นางดูมีชีวิตชีวาขึ้นมากทีเดียว นางสวมชุดกระโปรงสีม่วง และแผ่พลังอำนาจออกมาไม่น้อยเลยทีเดียว

นางหรี่ตาลง...